گوشی موبایل شیائومی مدل Redmi Note 15 Pro 4G دو سیم کارت ظرفیت 256 گیگابایت و رم 8 گیگابایت

گوشی شیائومی Redmi Note 15 Pro 4G با پیکربندی 8 گیگابایت رم و 256 گیگابایت حافظه داخلی، محصولی است که در بازاری پر از گوشی‌های نسل پنجم، عامدانه مسیر دیگری را انتخاب کرده و تمرکز خود را بر دو ستون استوار گذاشته است؛ دوام و استقامت. این دستگاه در نگاه اول شاید صرفاً نسخه‌ای مقرون‌به‌صرفه از خانواده نوت باشد، اما در عمل، فلسفه طراحی آن حول محور کاربری بی‌دغدغه و طولانی‌مدت شکل گرفته است، حتی اگر این مسیر به بهای کنار گذاشتن برخی فناوری‌های متعارف تمام شده باشد.

این گوشی فاقد پشتیبانی از شبکه نسل پنجم (5G) است. برای کاربری که هنوز در ایران به 5G دسترسی پایدار ندارد، این موضوع شاید چندان بازدارنده نباشد، اما در بلندمدت، نبود 5G و همچنین نبود وای‌فای ۶ (که تراشه از آن پشتیبانی نمی‌کند)، می‌تواند این دستگاه را در برابر آینده کمی عقب نگه دارد. نرم‌افزار دستگاه نیز با HyperOS 2 و اندروید ۱۵ عرضه می‌شود و اگرچه شیائومی وعده به‌روزرسانی‌های طولانی‌مدت را داده، اما وجود تبلیغات در برخی اپلیکیشن‌های سیستمی، تجربه کاربری را کمی مکدر می‌کند .

گوشی Redmi Note 15 Pro 4G با رم 8 و حافظه ۲۵۶ گیگابایت، برای کاربری ساخته شده که اولویت اولش «کار کردن بدون وقفه» است. اگر شما از آن دسته افرادی هستید که روزانه ساعت‌ها پای بازی‌های سنگین نیستید، ضبط ویدیوی 4K برایتان حیاتی نیست و به جای آن، یک صفحه نمایش باکیفیت و روشن، باتری‌ای که تمام نمی‌شود و بدنه‌ای که در برابر روزگار دوام می‌آورد را می‌خواهید، این گوشی انتخابی منطقی و قابل اعتماد است.

طراحی و کیفیت ساخت گوشی موبایل شیائومی مدل Redmi Note 15 Pro 4G دو سیم کارت ظرفیت 256 گیگابایت و رم 8 گیگابایت

وقتی گوشی را از جعبه بیرون می‌آورید، نخستین چیزی که به چشم می‌آید، سکوت طراحی آن است؛ نه خبری از آن قاب‌های پلاستیکی براق و پرزرق‌وبرق نسل‌های پیشین است و نه آن لبه‌های تیز و تیغی که انگشت را آزار می‌داد. شیائومی برای Redmi Note 15 Pro 4G مسیری را برگزیده که شاید در نگاه اول حتی کمی محافظه‌کارانه به نظر برسد، اما در لمس و استفاده روزمره، حسی از پختگی و تعادل را منتقل می‌کند که در این محدوده قیمتی کمتر نصیب آدم می‌شود. پشت دستگاه از پلاستیک مات است، اما نه از آن پلاستیک‌های ارزان و لیز خورده‌ای که اثر انگشت را مثل آهن‌ربا جذب می‌کنند؛ بافت مخملی‌گونه‌ای دارد که هم grip مطمئنی به دست می‌دهد و هم رد انگشتان را تقریباً ناپدید می‌کند. قاب دور، بافتی شبیه به فلز دارد و همین جزئیات کوچک باعث می‌شود وقتی گوشی را روی میز می‌گذارید، حس یک دستگاه ارزان‌قیمت را منتقل نکند.

بلوک دوربین در مرکز بالای قاب پشتی جای گرفته و شیائومی با زیرکی، دو دوربین واقعی را در ماژولی مربعی با گوشه‌های گرد چیده که در نگاه اول شبیه به یک مجموعه چهارگانه به نظر می‌رسد؛ ترفندی بصری که شاید چندان صادقانه نباشد، اما در عمل به هماهنگی و نظم ظاهری دستگاه کمک کرده است . خود ماژول کمی از سطح بدنه بیرون زده و اگر گوشی را بدون قاب روی میز بخوابانید، تاب می‌خورد؛ نکته‌ای که با استفاده از قاب ژله‌ای همراه دستگاه تا حد زیادی حل می‌شود.

ابعاد دستگاه در محدوده ۱۶۳ در ۷۶ در ۸ میلی‌متر است و وزن آن به ۱۹۵ گرم می‌رسد . این اعداد در نگاه اول شاید چندان سبک به نظر نرسند، اما وقتی صفحه نمایش ۶.۷۷ اینچی و باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپری را در نظر بگیریم، در می‌یابیم که مهندسان شیائومی تعادل سخاوتمندانه‌ای میان ظرفیت و راحتی دست برقرار کرده‌اند. عرض بیش از ۷۶ میلی‌متری بدنه باعث می‌شود افرادی با دست‌های کوچک‌تر کمی احساس ناراحتی کنند، اما ضخامت ۸ میلی‌متری و لبه‌های خمیده پشت و جلو، حس چسبندگی خوبی به کف دست می‌دهند . دکمه پاور و کلیدهای تنظیم صدا هر دو در لبه راست جای گرفته‌اند و دکمه پاور کمی پایین‌تر قرار دارد تا در استفاده یک‌دستی، انگشت شست به راحتی به آن برسد.

نکته‌ای که این گوشی را از بسیاری از رقبای هم‌قیمت جدا می‌کند، توجه به دوام در کنار زیبایی است. شیشه محافظ صفحه از نوع Gorilla Glass Victus 2 است، همان شیشه‌ای که در پرچمداران گران‌قیمت هم به کار می‌رود و مقاومت بسیار خوبی در برابر خط و خش و ضربه دارد . بدنه نیز گواهی IP65 را دریافت کرده است؛ یعنی در برابر گرد و غبار و پاشش آب از هر جهت مقاوم است، اما نباید آن را داخل استخر یا زیر شیر آب فرو برد. برای زندگی روزمره در شهری که گاهی باران غافلگیرتان می‌کند یا وقتی عرق کرده‌اید و می‌خواهید گوشی را جواب دهید، این استاندارد اطمینان‌بخش است.

در لبه بالایی، پورت مادون قرمز قرار دارد؛ قابلیتی که این روزها در گوشی‌های میان‌رده به ندرت دیده می‌شود و به شما اجازه می‌دهد با اپلیکیشن از پیش نصب‌شده، تلویزیون، کولر یا هر وسیله خانگی دیگری را کنترل کنید. این جزئیات کوچک نشان می‌دهد که شیائومی این گوشی را برای کاربری عملی و همه‌جانبه طراحی کرده، نه فقط برای نمایش مشخصات روی کاغذ. در لبه پایین هم درگاه USB-C، اسپیکر و جای سیم‌کارت قرار دارند و خوشبختانه شیائومی امکان استفاده هم‌زمان از دو سیم‌کارت یا یک سیم‌کارت به همراه کارت حافظه microSD را فراهم کرده است؛ انعطافی که در بسیاری از گوشی‌های امروزی قربانی طراحی شده است.

صفحه نمایش گوشی موبایل شیائومی مدل Redmi Note 15 Pro 4G دو سیم کارت ظرفیت 256 گیگابایت و رم 8 گیگابایت

صفحه‌نمایش این گوشی، بی‌اغراق نقطه‌ای است که شیائومی در آن سنگ تمام گذاشته و بسیاری از رقبای هم‌قیمت را پشت سر می‌گذارد. یک پنل AMOLED با قطر ۶.۷۷ اینچ که رزولوشن ۱۰۸۰ در ۲۳۹۲ پیکسل را ارائه می‌دهد و تراکم پیکسلی حدود ۳۸۸ پیکسل در هر اینچ را به دست می‌آورد؛ اعدادی که در استفاده روزمره به معنای تصویری شارپ، با کنتراست عمیق و رنگ‌هایی زنده است. نسبت صفحه به بدنه هم به حدود ۸۹ درصد رسیده که یعنی حاشیه‌های اطراف نمایشگر تا حد ممکن باریک شده‌اند و محتوای بصری تقریباً تمام سطح جلویی دستگاه را پر می‌کند.

اما آنچه این نمایشگر را از یک پنل OLED معمولی جدا می‌کند، روشنایی خیره‌کننده آن است. شیائومی اوج روشنایی را ۳۲۰۰ نیت اعلام کرده و تست‌های میدانی هم نشان داده که این عدد صرفاً یک رقم تبلیغاتی نیست؛ در زیر نور مستقیم آفتاب، صفحه نمایش به شکلی واضح و خوانا باقی می‌ماند که کمتر گوشی میان‌رده‌ای چنین عملکردی دارد. در سوی دیگر طیف، حداقل روشنایی به حدود ۲ نیت می‌رسد که برای مطالعه در تاریکی مطلق شب یا محیط‌های کم‌نور بسیار دلپذیر است و چشم را اذیت نمی‌کند. ترکیب این دو extremity یعنی صفحه‌ای که هم در آفتاب سوزان و هم در تاریکی شب، سازگاری هوشمندانه‌ای با شرایط نوری دارد.

نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز، تجربه‌ای روان از اسکرول و انیمیشن‌ها را به ارمغان می‌آورد، هرچند باید دانست که این پنل از فناوری LTPO بی‌بهره است و بنابراین نرخ نوسازی به صورت پیوسته و پویا بین ۱ تا ۱۲۰ هرتز تغییر نمی‌کند . در عوض، شیائومی حالت‌های تنظیماتی مختلفی را در اختیار کاربر گذاشته: می‌توانید نرخ را روی ۶۰ هرتز ثابت نگه دارید تا باتری بیشتری ذخیره کنید، یا حالت پویا را فعال کنید که بسته به محتوای در حال نمایش، بین ۳۰، ۶۰، ۹۰ و ۱۲۰ هرتز جابه‌جا می‌شود . همچنین امکان تعیین نرخ ۱۲۰ هرتز به صورت اختصاصی برای اپلیکیشن‌های خاص هم وجود دارد که برای کاربرانی که به روانی در برنامه‌های مشخصی اهمیت می‌دهند، گزینه مفیدی است.

یکی از مهم‌ترین نکاتی که کمتر در مشخصات رسمی به چشم می‌خورد اما برای سلامت چشم کاربران اهمیت فراوانی دارد، فرکانس بالای کاهش نور PWM است. این نمایشگر از PWM با فرکانس ۳۸۴۰ هرتز استفاده می‌کند که نسبت به نسل قبل دو برابر شده و به شکل محسوسی خستگی و سوزش چشم را در استفاده‌های طولانی، به ویژه در نور کم، کاهش می‌دهد . عمق رنگ ۱۲ بیتی و پوشش طیف رنگی DCI-P3 هم باعث می‌شود gradients نرم و بدون پله نمایش داده شوند و رنگ‌ها اشباع طبیعی‌تری داشته باشند .

با این حال، باید یک محدودیت مهم را هم در نظر گرفت: این پنل از محتوای HDR پشتیبانی نمی‌کند و قابلیت رمزگشایی HDR را ندارد. اگرچه گواهی Widevine L1 وجود دارد و پلتفرم‌هایی مثل نتفلیکس می‌توانند محتوای با کیفیت بالا پخش کنند، اما لذت تماشای فیلم‌های HDR با آن دامنه داینامیک گسترده و هایلایت‌های درخشان، روی این گوشی نصیب شما نمی‌شود. این تصمیم شیائومی را می‌توان نقطه‌ای دانست که برای حفظ قیمت مقرون‌به‌صرفه، عامدانه از قابلیتی غیرضروری برای اکثر کاربران چشم‌پوشی کرده است.

در لبه بالایی نمایشگر، دوربین سلفی در حفره‌ای کوچک جای گرفته و حسگر اثر انگشت اپتیکال نیز زیر پنل قرار دارد. تجربه استفاده از این حسگر در بررسی‌ها سریع و قابل اعتماد توصیف شده، هرچند موقعیت آن در پایین‌ترین بخش صفحه است و برای افرادی که دست کوچک‌تری دارند، ممکن است رسیدن به آن کمی کشش بخواهد . شیشه محافظ هم از نوع Gorilla Glass Victus 2 است که در این رده قیمتی انتخابی سخاوتمندانه محسوب می‌شود و مقاومت خوبی در برابر خط و خش و ضربه ارائه می‌دهد.

پردازنده گوشی موبایل شیائومی مدل Redmi Note 15 Pro 4G دو سیم کارت ظرفیت 256 گیگابایت و رم 8 گیگابایت

قلب تپنده‌ای که در زیر پوسته Redmi Note 15 Pro 4G می‌تپد، تراشه‌ای است از خانواده مدیاتک با نام MediaTek Helio G200 Ultra. این تراشه با لیتوگرافی شش نانومتری TSMC ساخته شده و هشت هسته‌ی پردازشی را در خود جای داده است؛ دو هسته‌ی نسبتاً قدرتمند Cortex-A76 با فرکانس حداکثر ۲.۲ گیگاهرتز برای کارهای سنگین‌تر و شش هسته‌ی کم‌مصرف Cortex-A55 با فرکانس ۲.۰ گیگاهرتز که بار وظایف روزمره و پس‌زمینه را به دوش می‌کشند. این چیدمان اگرچه امروز دیگر تازگی ندارد، اما در عمل به شکلی هوشمندانه میان پاسخگویی و مصرف انرژی توازن برقرار می‌کند و اجازه نمی‌دهد گوشی در استفاده‌های سبک، بی‌دلیل داغ شود یا باتری را بی‌رحمانه ببلعد.

نکته‌ای که باید با صداقت به آن پرداخت این است که Helio G200 Ultra در واقع تکامل‌یافته‌ی همان Helio G99 و G100 است که سال‌ها در گوشی‌های اقتصادی و میان‌رده حضور داشته‌اند؛ بنابراین نباید انتظار جهشی انقلابی در توان پردازشی داشت. در آزمون‌های بنچمارک، این تراشه در AnTuTu نمره‌ای در حدود 470 تا 590 هزار کسب می‌کند که بسته به نسخه‌ی بنچمارک و سیستم خنک‌کننده‌ی دستگاه متفاوت است، و در Geekbench 6 نیز تک‌هسته‌ای حدود 550 و چندهسته‌ای در محدوده‌ی 18 تا 19 هزار قرار می‌گیرد . این اعداد شاید در نگاه اول چندان چشمگیر به نظر نرسند، اما باید در نظر داشت که در دنیای واقعی، همین ارقام به معنای اجرای روان رابط کاربری HyperOS، باز شدن سریع اپلیکیشن‌های پرکاربرد و پاسخگویی بدون تأخیر در وب‌گردی و شبکه‌های اجتماعی است. برای کاربری که گوشی را برای کارهای روزمره می‌خواهد و نه برای رقابت در بنچمارک، این تراشه بیش از حد کافی است.

وقتی پای بازی به میان می‌آید، تصویر کمی متفاوت می‌شود. این تراشه در بازی‌های محبوب و نسبتاً بهینه‌شده‌ای مثل PUBG Mobile و Call of Duty: Mobile می‌تواند نرخ فریمی در حدود شصت فریم بر ثانیه را روی تنظیمات گرافیکی متوسط حفظ کند، و همین برای لذت بردن از بازی بدون وقفه کافی است . اما اگر پای بازی‌های سنگین‌تر و با تنظیمات بالا به میان بیاید، محدودیت‌های پردازنده‌ی گرافیکی آشکار می‌شود و باید انتظارات را واقع‌بینانه تنظیم کرد. نکته‌ی مثبتی که در بررسی‌ها به آن اشاره شده این است که به لطف لیتوگرافی شش نانومتری، حرارت تولیدی نسبت به نسل‌های قدیمی‌تر کمتر است و افت عملکرد ناشی از داغ شدن دیرتر و به شکلی ملایم‌تر رخ می‌دهد؛ یعنی حتی پس از نیم ساعت بازی، گوشی آنچنان داغ نمی‌شود که استفاده از آن آزاردهنده باشد .

در بخش پردازش گرافیکی، Mali-G57 MC2 با فرکانس ۱.۱ گیگاهرتز وظیفه‌ی رندر تصاویر را بر عهده دارد . این پردازنده‌ی گرافیکی دو هسته‌ای اگرچه در مقایسه با GPUهای چهار یا چند هسته‌ای رقبا در همین محدوده‌ی قیمتی قدرت کمتری دارد، اما برای رندر رابط کاربری با نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز، پخش ویدیوهای فول‌اچ‌دی و اجرای بازی‌های متوسط کاملاً کافی است. در واقع، شیائومی با انتخاب این GPU عامدانه هزینه‌ها را در جایی کنترل کرده که برای اکثر کاربران اهمیت حیاتی ندارد، تا بتواند بودجه را صرف صفحه‌نمایش AMOLED باکیفیت و باتری غول‌پیکر کند؛ انتخاب مهندسی که در نگاه اول شاید نقطه‌ضعف به نظر برسد، اما در عمل نشان‌دهنده‌ی درک درست از نیاز واقعی بازار است.

نکته‌ای که نباید از نظر دور داشت این است که ترکیب این تراشه با هشت گیگابایت رم از نوع LPDDR4X و حافظه‌ی داخلی ۲۵۶ گیگابایتی UFS 2.2، در استفاده‌ی چندوظیفه‌ای عملکرد قابل قبولی ارائه می‌دهد و گوشی در جابه‌جایی میان اپلیکیشن‌ها کم‌تر دچار وقفه می‌شود . البته سرعت خواندن و نوشتن UFS 2.2 به اندازه‌ی استانداردهای جدیدتر نیست، اما در باز کردن فایل‌ها و نصب اپلیکیشن‌ها آنچنان کندی‌ای ایجاد نمی‌کند که آزاردهنده باشد. در مجموع، پردازنده و پردازنده‌ی گرافیکی Redmi Note 15 Pro 4G را باید با عینک واقع‌بینی دید؛ نه قرار است شما را با قدرت خام خود شگفت‌زده کند و نه در انجام کارهای متعارف روزمره ناامید. این تراشه برای کسی ساخته شده که اولویتش دوام، پایداری و کار کردن بدون دردسر است، نه نبرد در میدان بنچمارک‌ها.

دوربین گوشی موبایل شیائومی مدل Redmi Note 15 Pro 4G دو سیم کارت ظرفیت 256 گیگابایت و رم 8 گیگابایت

دوربین اصلی این گوشی، یک سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی از نوع Samsung ISOCELL HP3 با اندازه‌ی بزرگ ۱/۱.۴ اینچ است که لنزی ۲۳ میلی‌متری با گشودگی f/1.7 و لرزشگیر اپتیکال (OIS) را در خود جای داده است . این ترکیب روی کاغذ برای یک میان‌رده سخاوتمندانه به نظر می‌رسد و در عمل هم وقتی در نور روز عکاسی می‌کنید، نتیجه فراتر از انتظار است؛ جزئیات به شکلی چشمگیر ثبت می‌شوند، دامنه‌ی داینامیک گسترده است و رنگ‌ها تعادلی طبیعی و دلنشین دارند . به صورت پیش‌فرض، گوشی با ترکیب پیکسلی، عکس‌های ۱۲ مگاپیکسلی ثبت می‌کند تا نویز کمتر شود و شارپنس بالاتر برود، اما اگر کنجکاو باشید می‌توانید حالت ۲۰۰ مگاپیکسلی را فعال کنید؛ هرچند باید بدانید که تفاوت محسوسی در جزئیات با حالت پیش‌فرض ایجاد نمی‌شود و فقط حجم فایل را از حدود سه مگابایت به نزدیک بیست مگابایت می‌رساند. در نور کم هم سنسور بزرگ و لرزشگیر اپتیکال به کمک می‌آیند و عکس‌های شبانه‌ای با نوردهی مناسب، تعادل سفید قابل قبول و رنگ‌های زنده ثبت می‌کنند، هرچند در زوم دوبرابری شبانه، افت جزئیات و پردازش بیش از حد تصویر کمی خودنمایی می‌کند . نکته‌ای که باید در نظر داشت این است که اگرچه سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی قابلیت ثبت جزئیات فراوان را دارد، اما پردازنده‌ی تصویر این گوشی در نهایت محدودیت‌هایی دارد و کیفیت عکس در شرایط نوری چالش‌برانگیز، به اندازه‌ی پرچمداران بی‌نقص نیست.

دوربین سلفی اما داستان دیگری دارد. یک سنسور ۳۲ مگاپیکسلی با لنز واید و گشودگی f/2.2 در حفره‌ی بالای صفحه جای گرفته است. در نور کافی، عکس‌های سلفی نوردهی خوبی دارند و رنگ پوست به طور کلی طبیعی به نظر می‌رسد، اما وقتی تصویر را بزرگ می‌کنید، جزئیات کمی نرم و ماتی به خود می‌گیرند و در صحنه‌های پرکنتراست، قسمت‌های روشن پس‌زمینه تمایل به سوختن دارند. برخی بررسی‌ها هم به این نکته اشاره کرده‌اند که الگوریتم‌های پردازش شیائومی گاهی پوست صورت را بیش از حد صاف و یکدست می‌کنند و همین موضوع باعث می‌شود سلفی‌ها کمی مصنوعی به نظر برسند. با این حال، برای اشتراک‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی و تماس‌های ویدیویی، این دوربین کاملاً کار راه‌انداز است.

بزرگ‌ترین محدودیتی که در بخش دوربین این گوشی خودنمایی می‌کند، ناتوانی در ضبط ویدیوی 4K است. پردازنده‌ی Helio G200 Ultra از پس این کار برنمی‌آید و در نتیجه هم دوربین اصلی و هم دوربین سلفی نهایتاً می‌توانند ویدیوهای 1080p ضبط کنند؛ دوربین اصلی با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه و دوربین سلفی با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه. این محدودیت برای کسی که به تولید محتوا یا ثبت خاطرات با بالاترین کیفیت ممکن اهمیت می‌دهد، یک نقطه‌ضعف واقعی است و نباید آن را نادیده گرفت. در مجموع، دوربین اصلی این گوشی در قلمرو عکاسی عملکردی قابل اعتماد و گاهی فراتر از قیمتش ارائه می‌دهد، اما در قلمرو ویدیو و در بخش سلفی، باید انتظارات را واقع‌بینانه تنظیم کرد.

باتری گوشی موبایل شیائومی مدل Redmi Note 15 Pro 4G دو سیم کارت ظرفیت 256 گیگابایت و رم 8 گیگابایت

باتری این گوشی، بی‌اغراق ستون فقرات تجربه کاربری آن است و شیائومی در این بخش کاری کرده که کمتر رقیبی در این محدوده قیمتی حرفی برای گفتن دارد. یک سلول غول‌پیکر ۶۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتی از نوع سیلیکون-کربن در دل بدنه جای گرفته که نسبت به باتری‌های لیتیوم-یونی متعارف، چگالی انرژی بالاتری دارد و شیائومی عمر مفید آن را تا شش سال تخمین زده است . همین فناوری سیلیکون-کربن است که اجازه داده ظرفیتی در این حد در بدنه‌ای با ضخامت حدود هشت میلی‌متر جای بگیرد، بدون آنکه گوشی به یک آجر دستی تبدیل شود.

وقتی صحبت از عملکرد واقعی به میان می‌آید، اعداد تست‌ها تصویر روشنی از این باتری ترسیم می‌کنند. این دستگاه در پخش مداوم ویدیو از یوتیوب نزدیک به 14 ساعت دوام آورده، در حالی که میانگین گوشی‌های هم‌رده در همین تست حدود 11 ساعت است. در مرور وب هم رقمی حدود بیست و چهار ساعت ثبت شده که بسیار فراتر از میانگین هجده ساعته بازار است . اما شاید ملموس‌ترین عدد برای کاربر روزمره این باشد که با یک بار شارژ کامل، به راحتی می‌توانید دو روز استفاده معمولی را پشت سر بگذارید؛ یعنی صبح از خانه بیرون بزنید بدون آنکه به همراه داشتن پاوربانک فکر کنید و شب دوم هم هنوز نفس گوشی بالا باشد . برای کسی که روزهای شلوغی دارد، سفر می‌رود یا صرفاً از شارژ روزانه خسته شده، این استقامت به تنهایی می‌تواند دلیل خرید باشد.

در سمت شارژ، شیائومی توان ۴۵ وات را برای این مدل در نظر گرفته است. با شارژر اصلی خود شیائومی، پر شدن کامل باتری از صفر تا صد حدود 1 ساعت و 20 تا 28 دقیقه طول می‌کشد . البته نکته‌ای که در بررسی‌ها به آن اشاره شده این است که اگر از آداپتورهای USB-C Power Delivery متفرقه استفاده کنید، سرعت شارژ ممکن است به حدود ۲۵ وات محدود شود و برای رسیدن به حداکثر توان، بهتر است از شارژر اختصاصی شیائومی استفاده کنید. قابلیت شارژ معکوس سیمی با توان ۱۸ وات هم در نظر گرفته شده که در مواقع اضطراری می‌تواند گوشی را به یک پاوربانک Pocket-Sized تبدیل کند و مثلاً هدفون یا گوشی دیگری را کمی شارژ کند. شارژ بی‌سیم اما در کار نیست، که با توجه به قیمت دستگاه چندان غیرمنتظره نمی باشد.

شیائومی برای مراقبت از عمر باتری هم گزینه‌هایی در نرم‌افزار گنجانده است؛ از جمله محدود کردن شارژ در 80درصد و حالت شارژ هوشمند که الگوی استفاده شما را یاد می‌گیرد و سرعت شارژ را در ساعاتی که معمولاً گوشی را شارژ می‌کنید مدیریت می‌کند تا فشار کمتری به سلول وارد شود. در مجموع، باتری Redmi Note 15 Pro 4G را باید یکی از نقاط قوت بی‌چون‌وچرای این گوشی دانست؛ جایی که شیائومی سخاوتمندانه سرمایه‌گذاری کرده و نتیجه‌اش باتری‌ای است که نه فقط در عدد و مشخصات، بلکه در تجربه روزمره هم حس اطمینان و آسودگی را به کاربر منتقل می‌کند.