۷۸ ساعت بدون شارژ؛ G۴۷ پاور رکورد باتری را زد، ولی بهایش را هم گرفت

موتو G47 پاور را می‌توان تلاشی خواند که در آن موتورولا تمام تمرکز خود را بر یک ویژگی مشخص گذاشته و باقی دستگاه را حول همان یک ویژگی چیده است. این گوشی در واقع نسخه‌ای از موتو G47 استاندارد است که باتری آن از ۵۲۰۰ میلی‌آمپرساعت به ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعت افزایش یافته و همین تغییر، هویت اصلی دستگاه را شکل داده است. موتورولا برای این باتری، عمر مفید ۷۸ ساعت و ۱۹ دقیقه را در شرایط تست استاندارد اعلام کرده و همین عدد باعث شده گوشی در رده‌بندی انرژی اروپا نمره A بگیرد. ظرفیت اسمی باتری ۶۷۹۰ میلی‌آمپرساعت است و شرکت سازنده وعده داده که پس از ۱۲۰۰ چرخه شارژ، حداقل هشتاد درصد ظرفیت اولیه حفظ شود؛ این عدد برای کسی که گوشی را چند سال نگه می‌دارد، بیش از بسیاری از مشخصات ظاهری اهمیت دارد.

اما این باتری بزرگ، بهای فیزیکی خود را دارد. ضخامت دستگاه به ۸٫۸۹ میلی‌متر و وزن آن به ۲۱۵ گرم رسیده است، در حالی که نسخه استاندارد حدود ۱۹۱ گرم وزن دارد. در دست گرفتن گوشی به‌طور محسوسی سنگین‌تر از یک میان‌رده معمولی است و این وزن، در استفاده طولانی مدت حس می‌شود. بدنه همچنان از جنس پلاستیک است و در برابر گرد و غبار و پاشش آب استاندارد IP64 را دارد، نه بیشتر . گواهی MIL-STD-810H هم وجود دارد که یعنی دستگاه در برابر ضربه و شرایط سخت تا حدی مقاوم‌سازی شده، ولی این گواهی را نباید با ضدآب بودن اشتباه گرفت .

صفحه‌نمایش نقطه‌ای است که موتورولا در آن دست به صرفه‌جویی زده و نتیجه، بحث‌برانگیز از آب درآمده است. پنل ۶٫۶۷ اینچی از نوع LCD است با نرخ تازگی ۱۲۰ هرتز و روشنایی حداکثر ۱۰۵۰ نیت، که برای روانی حرکت و کارکرد روزمره کافی به نظر می‌رسد . اما رزولوشن تنها ۱۶۰۴ در ۷۲۰ پیکسل است. روی صفحه‌ای با این ابعاد، تراکم پیکسلی به حدود ۲۶۴ پیکسل در اینچ می‌رسد و در خواندن متن، لبه‌های حروف کمی دانه‌دار به نظر می‌رسند . ترکیب نرخ تازگی بالا با رزولوشن پایین، تجربه‌ای دوگانه می‌سازد: حرکت نرم است، اما تصویر شارپ نیست. برای تماشای ویدیو و کارهای معمول قابل قبول است، ولی کسی که به صفحه‌های فول‌اچ‌دی عادت دارد، تفاوت را به‌راحتی تشخیص می‌دهد .

در بخش پردازش، موتورولا همان مسیر نسخه استاندارد را رفته و از تراشه مدیاتک دایمنسیتی ۶۳۰۰ استفاده کرده است. این تراشه هشت‌هسته‌ای با لیتوگرافی ۶ نانومتری، برای کارهایی مثل پیام‌رسان‌ها، مرور وب، ناوبری و شبکه‌های اجتماعی کفایت می‌کند، ولی در بازی‌های سنگین و مولتی‌تسکینگ فشرده، کم می‌آورد . اما مسئله اصلی‌تر، حافظه رم است. دستگاه تنها با ۴ گیگابایت رم LPDDR4X عرضه می‌شود و هیچ نسخه ۸ گیگابایتی برای آن در نظر گرفته نشده است . در سال ۲۰۲۶، این مقدار برای یک گوشی اندرویدی در این محدوده قیمتی، محدودیت جدی ایجاد می‌کند؛ چند اپلیکیشن باز همزمان می‌توانند حافظه را اشغال کنند و سیستم مجبور شود برنامه‌ها را از حافظه بیرون بیندازد. حافظه داخلی ۱۲۸ گیگابایت از نوع UFS 2.2 است، ولی درگاه microSD تا یک ترابایت وجود دارد که بخشی از این محدودیت را جبران می‌کند .

دوربین اصلی ۱۰۸ مگاپیکسلی با گشودگی f/1.7 در نور روز عکس‌های قابل قبولی می‌گیرد و امکان زوم دیجیتال بدون افت شدید تا سه برابر را فراهم می‌کند . اما دوربین دوم تنها یک ماکرو ۲ مگاپیکسلی است که کاربرد عملی بسیار محدودی دارد و بیشتر برای پر کردن برگه مشخصات روی گوشی قرار گرفته است . دوربین سلفی ۸ مگاپیکسلی هم برای تماس تصویری و ثبت‌های روزمره کافی است، ولی انتظار کیفیت بالا از آن نباید داشت. در مجموع، بخش تصویربرداری گوشی یک دوربین اصلی قابل استفاده دارد و بس؛ خبری از لنز فوق عریض یا تله‌فوتو نیست .

نکته‌ای که موتورولا در آن عملکرد قابل تحسینی داشته، حفظ درگاه‌هایی است که بسیاری از سازندگان در این رده حذف کرده‌اند. جک ۳٫۵ میلی‌متری هدفون، درگاه microSD، NFC برای پرداخت بی‌تماس و بلندگوهای استریو با پشتیبانی Dolby Atmos همه در دستگاه حاضرند. حسگر اثر انگشت در لبه کناری قرار گرفته و درگاه شارژ USB-C از نوع ۲٫۰ است. شارژ سریع ۳۰ واتی و شارژ معکوس سیمی ۶ واتی هم امکان شارژ کردن لوازم جانبی کوچک را فراهم می‌کند .

نرم‌افزار اما یک نکته آزاردهنده دارد؛ گوشی با اندروید ۱۶ عرضه شده، در حالی که اندروید ۱۷ مدتی است در دسترس قرار گرفته است. این یعنی دستگاه از همان روز اول یک نسخه عقب‌تر از آخرین نسخه اندروید را اجرا می‌کند. موتورولا تعهد به پنج سال به‌روزرسانی امنیتی را اعلام کرده که برای طول عمر دستگاه مثبت است، اما تعداد ارتقاءهای اصلی اندروید مشخص نیست. این ابهام برای کسی که می‌خواهد گوشی را چند سال نگه دارد، نکته‌ای است که باید در نظر گرفته شود.

قیمت اروپایی دستگاه ۳۳۹ یورو اعلام شده و در بریتانیا ۲۹۹٫۹۹ پوند. این عدد، G47 پاور را در موقعیت دشواری قرار می‌دهد. باتری ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی واقعاً چشمگیر است و برای کسی که روزهای طولانی خارج از خانه است یا به برق دسترسی مطمئن ندارد، ارزش عملی بالایی دارد. اما وقتی بقیه اجزای دستگاه را در نظر بگیریم، صفحه ۷۲۰p، رم ۴ گیگابایتی و تراشه میان‌رده پایین، این قیمت توجیه‌پذیر به نظر نمی‌رسد. منتقدان اروپایی هم دقیقاً روی همین نقطه انگشت گذاشته‌اند؛ باتری بزرگ، تنها برگ برنده دستگاه است، ولی کافی نیست تا بقیه ضعف‌ها را بپوشاند .

جمع‌بندی صادقانه این است که موتو G47 پاور برای یک گروه مشخص ساخته شده، کسانی که اولویت اولشان فاصله شارژ است و حاضرند بابت آن، وزن بیشتر، صفحه کم‌دقت‌تر و حافظه محدودتر را بپذیرند. برای این گروه، دستگاه کار خود را می‌کند و باتری‌اش واقعاً تفاوت ایجاد می‌کند. اما برای خریدار عمومی که در همان محدوده قیمتی گزینه‌های متعادل‌تری با صفحه فول‌اچ‌دی، رم بیشتر و پردازنده قوی‌تر وجود دارد، G47 پاور انتخاب چندان آسانی نیست. موتورولا یک ویژگی را عالی اجرا کرده، ولی بقیه دستگاه را فدای آن کرده است.